حوادث پزشکی، چه ناشی از تقصیریا عدم تقصیر باشندو یا ازبهکارگیری یک محصول درمانی معیوب نشات بگیرند، میتوانند تأثیرات جدی بر زندگی بیماران بگذارند.
حادثه پزشکی به رویدادی ناگهانی گفته میشود که منجر به آسیب شده، بدون آنکه به وضعیت اولیه بیمار یا روند پیشبینیشده بیماری مرتبط باشد این رویداد ممکن است در جریان مراقبت، تشخیص یا درمان پزشکی رخ دهد این نوع آسیب اصولاً غیرخطاپذیر است، هرچند ممکن است گاهی ناشی از یک ریسک نادر اما شناختهشده باشد بنابراین، خطاهای پزشکی بهصورت مستقیم در این تعریف حقوقی نمیگنجند و مشمول نظام مسئولیت متفاوتی هستند.
وضعیتهایی که میتوانند منجر به آسیب به بیمار شوند عبارتند از:
– خطاهای پزشکی مانند تشخیص اشتباه، تجویز نادرست یا جراحی ناقص که در چارچوب مسئولیت مبتنی بر تقصیر قرار میگیرند
– حوادث پزشکی غیرخطاپذیر، که قبلاً “خطرات درمانی” نامیده میشدند، و در صورت داشتن شرایط خاص ، مشمول جبران خسارت از سوی نظام همبستگی ملی ف میشوند.
– عفونتهای بیمارستانی که در مراکز درمانی به وجود میآیند در حالیکه بیمار در زمان پذیرش به آن مبتلا نبوده است این موارد مشمول نظام مسئولیت بدون نیاز به اثبات تقصیر از سوی بیمارستان هستند، مگر اینکه عامل خارجی اثبات شود.
محصولات درمانی معیوب مانند داروها یا تجهیزات پزشکی، که تحت یک نظام مستقل از مسئولیت تولیدکننده طبق قانون مدنی قرار دارند.
وکیل در تمام مراحل پیگیری و جبران خسارت همراه قربانی است وظایف او شامل موارد زیر میشود:
-بررسی پرونده پزشکی برای تشخیص نوع آسیب و تعیین مسئولیت احتمالی پزشک یا مرکز درمانی
اعم از روند صلحآمیز نزد کمیسیون و یا پروسه های قضایی،
-تنظیم شکایت جهت درخواست غرامت
-هماهنگی برای انجام کارشناسی پزشکی
-ارزیابی میزان خسارت با تکیه بر الگوی معروف دنتیلاک {هرچند الزامی نیست ولی مرجع رایج ارزیابی است
-مذاکره و نمایندگی حقوقی برای دستیابی به جبران خسارت منصفانه.
قانونی که در تاریخ چهاردهم مارس ۲۰۰۲ تصویب شد، با هدف تقویت حقوق بیماران، سازوکار ویژهای برای جبران خسارتهای ناشی از اقدامات درمانی، بهویژه خسارتهایی که بدون تقصیر ایجاد شدهاند، در نظر گرفت این قانون امکان رسیدگی آسانتر و بدون نیاز به طرح دعوی در دادگاه را از طریق روشهای صلحآمیز فراهم کرده است که البته الزامی نبوده و میتواند همزمان با پیگیری قضایی انجام شود.
در صورتی که شرایط خاصی از شدت آسیب وجود داشته باشد ـ مانند نقص دائمی بیش از بیستوچهار درصد، ناتوانی موقت طولانی، ناتوانی در انجام کار یا اختلال جدی در شرایط زندگی ـ نهاد مسئول جبران خسارتهای درمانی میتواند وارد عمل شود، بهویژه در مواردی که شخص مسئول مشخص نشده یا تحت پوشش بیمه نباشد.
با توجه به پیچیدگی روندهای حقوقی و تخصصی بودن پروندههای پزشکی، حضور وکیل نقش کلیدی دارد تا از حقوق قربانی حمایت شود و جبران خسارت بهگونهای متناسب تأمین گردد.
توجه: این متن صرفاً برای اطلاعرسانی نوشته شده و جایگزین مشاوره حقوقی اختصاصی نمیشود.
